4 Aralık 2016 Pazar

Bayan Rottenmeier elbisem



Burda Vintage dergisinde "Cici Kız Elbisesi" olarak geçen modeli siyah kumaşla dikmek hataydı, kabul ediyorum :) Ama neredeyse modeldeki bebe yakayı da yapacak olmam hatanın ötesinde birşey olurdu, neyse ki Instagram'da kalıbı paylaştığımda sevgili Özge, 'aman diyim, o yaka 1.80lik mankenlerde güzel durabilir ama biz faniler umduğumuz sonucu alamayabiliyoruz' diyerek döndürdü beni yanlış yoldan :))


Gerçi bebe yakanın olmayışı da genel imajı kurtarmadı bence. Yakalı hali önlük olacaktı, yakasız hali Bayan Rottenmeier elbisesi oldu. Hatırlıyorsunuz di mi Heidi'deki aksi mürebbiyeyi ? Ne gaddar kadındı ya o!

Neyse, konumuza dönelim.. Sonucu görüyorsunuz, mürebbiyeden hallice, süreçteyse, her zamanki şeyler: unutkanlık, acelecik, 'bence böyle de olur'culuk, 'öööf, kim uğraşacak şimdi onla'cılık, 'onun için çarşıya gidemem ben, evde olanı kullanırım'cılık, ve bu liste uzaaar gider :))
Unutmadan yazayım, kafandaki bere ne alaka demeyin, ben ördüm, göstermesem çatlardım:)) ) 


Kumaş fırsatı sitesinde geçtiğimiz haftalarda "Flanel Gabardin kumaş" çeşitleri yayınlanmıştı. Bu kış kendime birkaç elbise dikme niyetinde olduğumdan, heman atladım, iki renk seçtim. Biri siyah biri de açık kamel. Bu siparişi verirken aklımda bu cici kız modeli vardı, hem Vintage Pledge 2016 etkinliği için dikmem gereken ikinci parça olacaktı, hem de kışlık elbise serisinin ilk parçası olacaktı.

Fakat benim aklımdaki kumaş çıkmadı paketten. Ben daha ince bir malzeme bekliyordum, daha dökümlü duracaktı. Ama bu oldukça kalın bir kumaş. Ama o modeli taktım ya ben kafaya ille de dikilecek!
Kumaş gelmeden kalıbı çıkarmıştım zaten.
(İki metre almıştım siyahtan, yarım metreden biraz daha fazla bir parça arttı, ondan da çan bir etek çıkar sanırım. )






En korktuğum yer kollardı, kumaş kalınlığı kötü bir duruş sergileyebilirdi. Eğer öyle olursa, kol takmayıp içine tiril bir gömlek, ya da streç kazakla giyerim diye düşünüyordum. Ama kolları kestikten sonra hafiften teyelleyip deneme yaptım, giyilebilir olduğuna karar verdim, ve devam...

Elbisenin sırtında fermuar var, kumaş hafifçe esnek olduğundan fermuar kapalıyken de giyip çıkarabiliyorum, keşke uğraşmasaydım :( Dikeceklere tavsiye, önce teğelleyip deneyin!! Aaa, tabii gizli fermuar montajını eğlenceli buluyorsanız, saygılar sunarım :)
Fermuar takmakla uğraşarak kaybettiğim zamanı, öndeki ilikleri açmayarak telafi ettim :) Evet evet, öndeki düğmeler işlevsiz :))







Ön üst parçalar, pervazla birlikte kesiliyor, ama niyeyse ben onları düzgün birleştiremedim. Hafif bir eğrilik var, resimlerde farkedilmiyordur, normalde de sadece benim gibi takıntılılar farkedebilir diye düşünüyorum:P
Süreçte saydığım maddelerden biri olan 'onun için çarşıya gidemem ben, evde olanı kullanırım'  üşengeçliği bu pervazlarda olması gereken telayla ilgiliydi. Evde, pervazlara yetecek kadar bez tela yoktu. Ama bol miktarda çift tarafı yapışkan tela vardı :)) O da tela bu da tela, ne farkeder dedim, yapıştırdım her iki tarafa :) Neyse ki kumaşım konuyla ilgili çok sıkıntı çıkarmadı. Biraz daha ince yapılı bir kumaş kullanıyor olsam, çok çirkin görünecekti büyük ihtimalle. Ama bir daha yapmayacam söz:)

Elbise, kolları hariç biraraya geldiğinde, bebe yaka tercih etmememin ne kadar yerinde bir karar olduğunu bir kere daha anladım. Kolların takılması, herzamanki gibi çoook eziyetliydi benim için, o konudan hiç bahsetmek istemiyorum:( Bir de üstüne manşet eziyeti çektim. Üstelik manşetlere tela ütülemeyi de unuttum!!! Kumaşın kalın oluşu yine bu hatayı da usuuulcacık örtüverdi:) (Manşetlerin önü normal kumaş, arkası astar bu arada). Elbisenin önündeki ilikleri iptal eden ben, manşetlere ilik açmaya da üşendim tabii ki de.. Çıt çıt dikerim, üstüne de düğmeleri aksesuar şeklinde dikiveririrm dedim. Ama çıt çıt dikmenin ayrı bir eziyet olduğunu unutmuşum! Üstelik o kadar kötü durdu ki o çıtçıtlar, ikinciyi dikmeden direk söktüm! Kaptığım gibi elbiseyi, doooğru çıtçıtçı amcaya gittim. (tabi bu kadar hızlı olmadı olay, yaklaşık 2 hafta poşette bekledi elbise). En sonunda gidebildiğimde hem övgüleriyle şımarttı beni, hem de 5 dakikada basıverdi çıtçıtları :))
Bu macera da böyle bitti, sıradaki maceram, şu an masanın üzerinde çizlip kesilmeyi bekliyor, yine kumaş az, yine macera potansiyeli yüksek bir proje ;))


Kalıp bilgisi: Burda Vintage 2016/1 sayısı 9 numaralı model