19 Mart 2019 Salı

peluş yakalı gülkurusu kaban







Ekim ayı Burda'sında gözüme kestirdiğim kalıbı dikmek ancak Şubat sonunda mümkün oldu. 
Dergi çıkar çıkmaz, hatta dergiden de önce, önizlemesini gördüm göreli aklımdaydı oysa ki.. Stoğumda kaşe de yünlü de mevcuttu, kafamı karıştıran o oldu biraz. Hangi kumaştan diksem, kapşonlu mu dik yakalı mı diksem diye karar vermeye çalışırken araya bir sürü başka kalıp girdi. 

Araya girenleri blogda yayınlamadım, ama instagramda bir kısmı mevcut. Instagramda beni takip etmiyor olsanız bile, yan taraftaki linklerden instagram sayfama göz atabilirsiniz ;)







Bir cumartesi sabahı kumaşı serip çizmeye başladım, üç parça çizdikten sonra vazgeçip topladım, o kadar kararsızdım yani :)
En sonunda, Şubat ayının 16'sında, yani resmi olarak kışın bitmesine sadece 2 hafta kalmışken, bu gördüğünüz yünlü kumaşta karar kıldım. 












Normalde en az 2 haftasonu sürer benim kaban dikişim, ama "eyvah kış bitiyor" şeklinde hızlıca dikip ertesi cumartesi akşamı giydim kabanımı :)
Kalıpla ilgili sıkıntı çıkmadı hiç. Sadece kolları gövdeye takarken, normalinden yarım santimetre kadar içten diktim (omuzları azıcık daraltmış oldum yani). Genelde burda kalıplarının omuzlarında oynama yapıyorum zaten ;)







Kumaşım parcakumas.com sitesinden aldığım yünlü kumaşlardan biri. Dokusunu çok sevdim, aynısının farklı renklerini de alsaydım keşke.. Çift taraflı kullanılabilen kumaşlardan. Ve boyuna 3 (hatta arkasında 5) farklı tondan oluşan bir gülkurusu renginde.
Fotoğraflardan tam anlaşılmıyor ama kabanın yan parçaları ve fermuarı kapatan pat en açık ton, ön/arka orta parçalar orta ton, yakası ise en koyu ton kumaşa denk gelecek şekilde kesildi. Bordo renkli floş astar kullandım, arada açıp içine bakıp gülümseyip kapatıyorum :D




Seyyar yakasında kullandığım peluş, iki yıl önce diktiğim mor kabandan artmıştı. Küçük parçaları atmaya kıyamamak, böyle işe yarıyor işte bazen :)

Bir de daha önce diktiğim kabanlarda, ceket diker gibi etek uçlarını da içten makineye çekiyordum.
Teyzem bu duruma müdahale etti. (Sonradan farkettim ki dergide de aynı yöntemi öneriyor). "Sen kabanların eteklerini makinaya çekiyorsun konfeksiyon usulü, öyle de olur tabii de, aslında elde dikilirse daha hoş olur" dedi.










Öyle yaptım ben de. Daha da kolay oldu üstelik. Koldan boşluk bırak, içe döndür falan uğraşmamış oldum ;) E tabi bir parça daha uzun sürdü ama elde dikmek de keyifli aslında. Tabi söz konusu teğellemek olmadığı sürece :D:D



Sonuçta kabanımı severek giyiyorum, kalıbı da tavsiye ediyorum. Seneye aynı kalıbın kapşonlusunu da dikermişim gibime geliyor ;)

Kalıp bilgisi: 
Kaban: Burda 2018 Ekim

14 Şubat 2019 Perşembe

tüm kıyafetlerini kendi diken kadın :)


Bu seneki hedeflerimden biri sadeleşmekti. Sadece dikiş odamda değil, evimde de genel bir sadeleşme operasyonuna başladım. Nasıl başlamalı, neler yapmalı derken, bir süre önce www.turkisiminimalizm.com websitesini keşfetmiştim . Ardından instagram hesabını (@turkisiminimalizm) ve youtube kanalını da  takibe aldım. 
Hale’nin sitesinde, minimalizm, sıfır atık, sadeleşme ve benzeri başlıklarda harika yazıları var.
İlk keşfettiğimde uzun saatler geçirdim web sitesinde :) Sürekli güncellenen ve çok çok işime yarayan bir içeriğe sahip. Herhafta hevesle bekliyorum yeni yazılarını. 
Geçtiğimiz günlerde, instagramdaki beğenilerim ve ilginç bulduğu "nelerdiksem" hesap adım Hale'nin dikkatini çekmiş :)  
Veee sonuçta  www.turkisiminimalizm.com ‘da bugün ben varım 😊
https://www.turkisiminimalizm.com/minimalizm-blog/tum-kiyafetlerini-kendi-diken-kadin


21 Ocak 2019 Pazartesi

2018 hedeflerime ne oldu, 2019'da neler olacak..






 Aşağıdaki satırları geçen hafta yazmıştım, dikiş odamdaki kumaş yığınlarının fotoğrafları ile birlikte yayınlamayı planlamıştım, fakat haftasonu ani bir kararla kumaşlarımı düzenlemeye başladım ve ilk halinin fotoğrafını çekmeyi unuttum. 
Düzenleme çalışmaları sırasında çektiğim bir kısım fotoğraf eşliğinde yayınlıyorum:


***********************************

Her yeni yılda olduğu gibi bu yıla da kumaş rejimiyle başladım😆😆 
Aralık ayında "yılbaşı neşesi",  "kendime yeniyıl hediyesi", "bu fiyata bir daha bulamam, akmaz kokmaz, alayım dursun kıyıda", "annemin beğendiği kumaşı sipariş ederken, benim boynum bükük mü kalsın, iki parça da kendime atayım sepete", "bak görüyor musun, bez poşet dikmek için hiiiç kumaşım kalmamış, sipariş vericem mecbur", ve benzeri gerekçelerle yaptığım çılgın kumaş alışverişlerinden sonra rejime girmem kaçınılmazdı zaten.



Tabi sorun rejime girmek değil, rejimi sürdürmek.. Ama bu sene çok kararlıyım. Evimi sadeleştirmek, gereksiz eşya ve kıyafetlerden kurtulmak gibi ciddi hedeflerim var. 



Dikiş odamdaki karmaşa canımı sıkıyor. Tavana kadar kumaşla doldu resmen 😱Hatta son aldığım kaşeler yatak odamda duruyor bir süredir 🙈 Bu durumdan kurtulmak için acil harekete geçmem lazım. 



Bir iki gündür Marie Condo'nun televizyon programını izliyorum (https://www.netflix.com/title/80209379) Ve fena gaza geliyorum.  Kitabı çok popülermiş bu ara ama şimdilik okuma listeme almadım, sadece Instagram'da takip ediyorum. Aslında çok mucizevi yöntemler değil izlediğim kadarıyla. Ama öncesi-sonrası şeklinde görünce, gaza geliyor insan. Kıyafet dolabımla başlayıp, dikiş odamla devam edip, mutfakta olayı bitirme hedefindeyim. Sonra da düzeni korumak için önlemler alacağım tabii..
Marie Kondo, her gittiği evde önce kıyafetlerden başlıyor. Tüm dolabı boşaltıp, bütün kıyafetleri bir dağ şeklinde yığıyor önce. Sonra da tek tek elden geçiriyor.
Ben bu yöntemi kumaşlarım için uygulamayı düşünüyorum. "Sizi neşelendirmeyen parçalara teşekkür edip onları hayatınızdan çıkarın" der Mariciiim. Fakat sahip olduğum bütün kumaşlar bana neşe veriyor, onu napıcaz bilmiyorum 😊😊
2019 planlarım bunlar, gelelim 2018 hedeflerime ne kadar ulaştığıma.



Öncelikli hedefim olan "kumaş stoğumu eritmek", söylememe gerek var mı bilmiyorum ama , çok fena çuvalladığım bir madde oldu😂😂 Özellikle penyeler eriyecek demiştim, ama 1 dikip 3 aldım yine. Otur, sıfır!!!!









Ama diğer hedefimi tutturdum. "Yavaşlamak" idi diğer hedefim. Tabi tamamen uydum diyemem "yavaşlamak ve keyif almak" kuralına, ama kendimi engelleyebiliyorum artık bazı durumlarda. İlle de bugün dikeyim, yarın giyeyim, hadi bitsin biran önce diye germiyorum kendi kendimi. E tabi bazen de acele ettiğim oluyor, hele ki elimdeki işin hayalimdeki gibi durmadığını anladığım noktalarda, biraz hızlanıp yalapşalap bitirdiğim oluyor. 











Bu sene bu tarz çok kalıp diktim. İçime sinmeyen, bir kere giydiğim ya da hiç giyilmeden bi kenarda duran bir çok kıyafetim oldu :( Bir kısmında da aynen dediğim gibi, sonlara doğru saldım kendimi 😂😂😂








O bir kenarda duranlarla ilgili de bir organizasyon yapmam lazım mesela bu sene. Odayı düzenledikten sonra, bu tarz yarım ya da modifiye gereken parçalara ayrı bir bölge ayırmam gerek. 
Bir de artık kumaş sorunum var. Ona da çözüm bulmam lazım. 
Küçük kumaş artıklarıma çözüm buldum gibi, bir adet irice puf kılıfı diktim, küçük artıklarla doldurmaya başladım içini. 2-3 aya kadar bir pufum olacak 😃 
Ama atılmayacak kadar büyük parçalarım var, tek başlarına bir etek ya da bluze yetecek büyüklükte olanlar da var, başka bir kumaşla kombinlenerek değerlendirilebilecek olanlar da var. Onları ayrı bir şekilde depolamam gerekiyor. 
Kumaş yığınımın arasında bir yerlerde 2 metrelik açı haki renk bir astarım var mesela, ve bulamıyorum onu!!! Aynı şekilde "aaaa telam bitmiş benim" diyerek tela aldım geçenlerde, sonra bir baktım 3 metre hiç kullanılmamış tela kuzu gibi yatıyor kumaşların arasında. Bu tarz durumları yaşamamak için tela ve astarlarımı da ayrı bir yerde saklamalıyım.   
Kumaşlarımı düzenlemeden hiçbirşey yapmamam gerekiyor aslında. Bununla ilgili bir program çıkarmalıyım kendime. Günde yarım saatimi ayırarak bu işi halledebilirim gibime geliyor. 
Kumaşları hem cins hem boyutlarına göre ayırmak, işe yaramayacağından emin olduğum parçaları pufa atmak, sonra da onları 13-14 metrekarelik bir alana sığdırmak, ne kadar zor olabilir ki 😨😧😲
Evet evet, bu seneki ilk hedefim bu olsun, hadi bana kolay gelsin 🙋🙋

12 Ocak 2019 Cumartesi

pantolon macerası



Yeni yılın ilk yayınını bu klasik kesimli pantolona ayırdım. 
Dikimi maceralı olmasa da, model seçimi süreci komikti, paylaşmak istedim 😃



Kışlık ince yünlü kumaşımı yaklaşık 1 ay önce pazardan almıştım. Rengini ve yünlü dokusunu çok sevmiştim, elbise mi olmalı pantolonmu diye düşünerek 2 hafta geçirdikten sonra, pantolonda karar kıldım. Aklımdaki modele uygun kalıp arayışına başladım. 

Burda'nın web sitesinde (https://www.burdastyle.com/pattern_store/patternskalıplar güzel kategorize edildiği için ordan baktım, pantolon kategorisinden hoşuma gidenleri listeledim. Modelleri hangi dergilerde bulabileceğimiz de yazdığı için bu siteyi kullanmayı seviyorum kalıp seçerken. 7-8 kalıba indirdikten sonra, son bir elemeyle  2017 Ekim sayısındaki klasik bir modelde karar kıldım. 

İpliğim, iğnelerim, telam, sabunum tüm malzemelerim hazır, hevesle cumartesiyi bekledim , ve sonunda beklenen cumartesi geldi. 









Parşömen kağıdımı çıkardım, dergiyi arıyorum. Arıyorum... Arıyorum... Israrla arıyorum fakat dergi yok!! Deliricem. Üstelik tüm dergilerimi daha yeni tarih sırasına koymuştum, şıp diye bulmam lazım. Demek yanlış yıla karıştı diyerek tüüüm dergileri altüst ettim ama yok yok yok!!

En nihayet acı gerçeği kabullendim, ben o dergiyi almamışım ki 😲😳😯
İnternetten arattım, kapağını görürsem hatırlarım alıp almadığımı diye, ve evet, hiç hatırlamıyorum. Scan ettiğim dergi pdf'lerini kontrol ettim, onlarda da olmayınca ikna oldum almadığıma :(

Tevekkeli dedim kendi kendime, pantolon kalıbını ararken o derginin içeriğine bakmıştım, 3-4 parça daha beğenmiştim, "bu kalıplar da güzelmiş, dikerim ilerleyen günlerde" diye not almıştım. Meğer o dergi hiç benim olmadığı için içerik o kadar dikkatimi çekmiş 😂😂

Böylece bir cumartesi sabahı, bütün dikiş planım başıma yıkılmış halde kala kaldım!






Ama dedim, o dergi buraya gelecek! www.hobisitesi.com daha önce de eski dergilerimi satın aldığım bir web sitesiydi, şansıma bu dergi de varmış, attım hemen sepete, kavuştum dergime😊

Araya yeni yıl falan da girince, pantolonun kesimi dikimi 2019'a kaldı.
Yeniyılın ilk gününde kesip teğelleyip provamı yaptım. Haftasonu da diktim . Hemem hemen hiç düzeltme yapmadım. 


Fakat aklımdaki model tam da bu olmasına rağmen, sonuçtan pek memnun kalmadım. 
Bu modeli kendime yakıştıramadım açıkçası😲 Bi babaanne pantolonu havası var😊  Tanıdığım bi babaanne var😆, belki o giyer, bi teklif edeyim en iyisi 😁😁






Aslında bu kalıba yazlık desenli viskonlarımdan biriyle bir şans daha verebilirim. (Dergide kumaş önerisi olarak tok duran kumaş demiş)
Ceplerin üzerindeki kapağımsı detayı da sevdim, farklı kalıplara eklenebilecek bir detay 👍👍

2019'un ilk dikişini paylaşmış oldum, vakit ayırıp okuduğunuz için çok teşekkür ederim. 
Umarım 2019 hepimiz için harika bir yıl olur, sevgiler..






Pırıltılı yeni yıl elbisem de şurada dursun:


Kalıp bilgisi:
Pantolon: Burda 2017 Ekim
Elbise: Burda 2016 Nisan