19 Mart 2019 Salı

peluş yakalı gülkurusu kaban







Ekim ayı Burda'sında gözüme kestirdiğim kalıbı dikmek ancak Şubat sonunda mümkün oldu. 
Dergi çıkar çıkmaz, hatta dergiden de önce, önizlemesini gördüm göreli aklımdaydı oysa ki.. Stoğumda kaşe de yünlü de mevcuttu, kafamı karıştıran o oldu biraz. Hangi kumaştan diksem, kapşonlu mu dik yakalı mı diksem diye karar vermeye çalışırken araya bir sürü başka kalıp girdi. 

Araya girenleri blogda yayınlamadım, ama instagramda bir kısmı mevcut. Instagramda beni takip etmiyor olsanız bile, yan taraftaki linklerden instagram sayfama göz atabilirsiniz ;)







Bir cumartesi sabahı kumaşı serip çizmeye başladım, üç parça çizdikten sonra vazgeçip topladım, o kadar kararsızdım yani :)
En sonunda, Şubat ayının 16'sında, yani resmi olarak kışın bitmesine sadece 2 hafta kalmışken, bu gördüğünüz yünlü kumaşta karar kıldım. 












Normalde en az 2 haftasonu sürer benim kaban dikişim, ama "eyvah kış bitiyor" şeklinde hızlıca dikip ertesi cumartesi akşamı giydim kabanımı :)
Kalıpla ilgili sıkıntı çıkmadı hiç. Sadece kolları gövdeye takarken, normalinden yarım santimetre kadar içten diktim (omuzları azıcık daraltmış oldum yani). Genelde burda kalıplarının omuzlarında oynama yapıyorum zaten ;)







Kumaşım parcakumas.com sitesinden aldığım yünlü kumaşlardan biri. Dokusunu çok sevdim, aynısının farklı renklerini de alsaydım keşke.. Çift taraflı kullanılabilen kumaşlardan. Ve boyuna 3 (hatta arkasında 5) farklı tondan oluşan bir gülkurusu renginde.
Fotoğraflardan tam anlaşılmıyor ama kabanın yan parçaları ve fermuarı kapatan pat en açık ton, ön/arka orta parçalar orta ton, yakası ise en koyu ton kumaşa denk gelecek şekilde kesildi. Bordo renkli floş astar kullandım, arada açıp içine bakıp gülümseyip kapatıyorum :D




Seyyar yakasında kullandığım peluş, iki yıl önce diktiğim mor kabandan artmıştı. Küçük parçaları atmaya kıyamamak, böyle işe yarıyor işte bazen :)

Bir de daha önce diktiğim kabanlarda, ceket diker gibi etek uçlarını da içten makineye çekiyordum.
Teyzem bu duruma müdahale etti. (Sonradan farkettim ki dergide de aynı yöntemi öneriyor). "Sen kabanların eteklerini makinaya çekiyorsun konfeksiyon usulü, öyle de olur tabii de, aslında elde dikilirse daha hoş olur" dedi.










Öyle yaptım ben de. Daha da kolay oldu üstelik. Koldan boşluk bırak, içe döndür falan uğraşmamış oldum ;) E tabi bir parça daha uzun sürdü ama elde dikmek de keyifli aslında. Tabi söz konusu teğellemek olmadığı sürece :D:D



Sonuçta kabanımı severek giyiyorum, kalıbı da tavsiye ediyorum. Seneye aynı kalıbın kapşonlusunu da dikermişim gibime geliyor ;)

Kalıp bilgisi: 
Kaban: Burda 2018 Ekim

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder